کتابخوان ماه شهریور

معرفی کوتاه:شرحی مختصر از زندگی، شخصیت و آراء و سیره حضرت علی(ع) با استناد به آیات و روایات در این اثر ارائه شده است. در فصل اول شمایل ظاهری حضرت علی و رفتار او در خفتن، خندیدن، خوردن، نوشیدن، آراستگی ظاهری، بهداشت، پاکدامنی، شکیبایی و مدیریت ارائه شده سپس مجموعه ای از فعالیتهای اقتصادی، فرهنگی، عبادی، سیاسی و شرکت آن حضرت در امور اجتماعی و امور خیریه ارائه شده است. سیره حضرت علی و جلوه های اندیشه های آن حضرت درباره خدا، طبیعت، حیوانات و همزیستی و روابط اجتماعی در فصلهای بعدی بحث شده است.

دشت بان رماني هست براي بچه ها . داستانش باز هم در زمان جنگ هست اما به صورت غير مستقيم تر اين بار هدف خانواده هاي آواره جنگ هستند . عراقي ها حمله كرده اند و مردم مرز نشين كشورمان در غرب آواره شده اند . در سرماي زمستان در ميان كوه و دره ها . ماجرا هم بيشتر مربوط به يك خانواده 4 نفره و پدربزرگشان هست كه چگونه در سرما بدون تجهيزات زندگي مي كنند و سعي در كمك به بقيه دارند .

آقای امیرخانی با خانمش و پسر یک سال و نیمه اش راهی مشهد بودند و البته به صورت اتفاقی گذرنامه هاشونم همراهشون بوده و ظاهرا خیلی اتفاقی تر تصمیم می گیرند برن افغانستان ! خوب این کتاب شرح دید و بازدید ایشون از افغانستان یعنی هرات و مزارشریف و کابل هست . دیدنی های این شهرها رفتار مردمش کارهای تبلیغاتی که توش انجام شده دیدشون در مورد ایران و یک سری نقدهایی در همین راستاها .

قسمت های زیبایی از کتاب

هر جای عالم که مردکی به مردکی جوان مردی کند ،جبران جوان مردی دیگری است .

عادت غریبی هم که دارند این است که نظافت تشتاب را اول کار انجام می دهند ، نه آخر کار ! یعنی هرکس مجبور است نظافت کند گندکاری های نفر قبلی را و به همین قیاس و استقرا ، دلیلی نمی بیند تا سلسله را به هم بزند ! فرق فرهنگ کثیفی با تمیزی در ترتیب همین سلسله مراتب است دیگر ، اول تمیز کنی یا آخر

روایتهای بایرامی در این داستان بلند با وجود ساختار نوجوانانهاش، تو در تو و در عین حال به هم پیوسته است. او در لایه به لایه داستانش با شناساندن شیوه زندگی پسرک و دوستانش، سرگرمیها، شغل و حتی نوع درس خواندن آنها، ضمن ترسیم دقیق محیط زیستس و اجتماعی بخشی از پایتخت ایران در سالهای قبل از پیروزی انقلاب، به خلق شخصیتهایی نائل آمده است که تا پیش از این کمتر میشد در ادبیات نوجوانانه انقلاب اسلامی از آنها سراغی گرفت، شخصیتهای دوست داشتنی و اتو نکشیده که قابل لمس و درک هستند.

راوی این داستان انگار در روح تک تک جملات کتاب در حال دویدن است و همین مساله متن کتاب را سر ضرب، خواندنی، پرکشش و در عین حال با نمک از آب در آورده است. طنز زیرپوستی حاکم بر داستان و تعلیق نهفته در آن به همراهی و باورپذیری قصه از سوی مخاطبش کمک زیادی کرده است و بدون شک او را تا انتهای ماجرا راضی نگاه میدارد.

شاید بتوان به برخی از فصول این کتاب و نحوه مواجهه نویسنده با پیوند دادن موضوعات و محتوای داستان با هم انتقاداتی را وارد کرد اما روایت یکدست و شیرین بایرامی در این کتاب به اندازهای جا افتاده و جذاب است که میتوان از برخی ایرادات روایی کتاب چشم پوشی کرد.

با همین استدلال میتوان باور داشت که «فصل پنجم: سکوت» یک جهش تازه از سوی نویسندهاش به ادبیات نوجوانانه است و در این راستا میتواند برای مخاطبان و پیگیران ادبیات نوجوان امروز خواندنی و البته قابل تامل باشد.